Κρητικό λυράκι

Το λυράκι, ήταν ένα μικρό μοντέλο λύρας, που χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για συνοδεία στους Κρητικούς χορούς. Παρόλο που είχε μικρές διαστάσεις και χωρίς μεγάλο βάθος σκάφη, είχε δυνατό, οξύ και διαπεραστικό ήχο. Σε αυτόν τον τύπο εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο χορδοστάτης (χτένι ή κορδοδέτης), η γλώσσα (ταστιέρα) και ο μακρόστενος λαιμός, ευκολύνοντας τον μουσικό στη δακτυλοθεσία, αλλά και τη μετακίνηση του χεριού του σε χαμηλότερες θέσεις για τους υψηλότερους φθόγγους. Άλλα λυράκια είχαν τα ξύλινά τους κλειδιά κάθετα με την κεφαλή, ενώ άλλα δεξιά και αριστερά της κεφαλής, όπως και στα βιολιά.

Το λυράκι έφερε ανάγλυφη διακόσμηση στην κεφαλή, κυρίως κεφάλια ζώων, σπάνια ανθρώπους και γεωμετρικά σχέδια, ανάλογα με τον κατασκευαστή. Αργότερα, προστέθηκε και μία φούντα από πολύχρωμες κλωστές, αλλά και χαραγμένα σχέδια, όπως ο σαλίγκαρος ή καράουλο. Το δοξάρι του λυρακιού ήταν κατασκευασμένο από τρίχες αλόγου ή γαϊδάρου, στο οποίο τοποθετούνταν τα "γερακοκούδουνα", προκειμένου να διατηρηθεί ο ρυθμός, καθώς εκείνα τα χρόνια η Κρητική μουσική στερούνταν συνοδευτικών οργάνων (Το πρώτο λαούτο εμφανίστηκε μετά το 1915.)