Πολίτικο λαούτο / Λάφτα

Η λάφτα ή, όπως είναι αλλιώς γνωστό, το πολίτικο λαούτο, είναι το όργανο που προϋπήρχε από το ούτι στην Οθωμανική μουσική, αλλά εξέλειψε σχεδόν εντελώς κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.

Σε αντίθεση με το ελληνικό λαούτο, το πολίτικο, λόγω των μετακινούμενων μπερντέδων ανήκει στα ασυγκέραστα όργανα. Μικρότερο σε μέγεθος και χαμηλότερο σε ένταση από το λαούτο του ελλαδικού χώρου, παίζεται με πένα-φτερό και οι χορδές του είναι 3 διπλές και μία μονή. Ο βραχίονας κατασκευάζεται από έβενο, το σκάφος κατασκευάζεται από μαόνι, καρυδιά, κελεμπέκι, παλίσανδρο και μουριά και το καπάκι από πεύκο. Η μουσική του έκταση είναι 2 οκτάβες και δύο νότες (2½). Τα συνήθη κουρδίσματα είναι: ΛΑ-ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ, και ΛΑ-ΡΕ-ΣΟΛ-ΝΤΟ. Είναι ένα όργανο που συναντάται στην αστική λαϊκή μουσική της Κωνσταντινούπολης, κυρίως ως όργανο μελωδίας αλλά και συνοδείας.

Ανήκει στη μεγάλη οικογένεια παραδοσιακών οργάνων, η οποία χαρακτηρίζεται από τον προσανατολισμό της στην Ελληνική Παραδοσιακή μουσική και όχι μόνο. Με κοινό ρεπερτόριο και μεθοδολογία, μιας και αποτελεί μέρος της παραδοσιακής ορχήστρας, με κοινό θεωρητικό υπόβαθρο που πηγάζει από τη θεωρία της Βυζαντινής μουσικής. Η μουσική στην οποία αναφέρεται είναι εντός και εκ των συνόρων της Ελληνικής επικράτειας. Το πολίτικο λαούτο, αλλιώς λάφτα, επηρεασμένο στο παίξιμο του από το ούτι και τον ταμπουρά, συμπληρώνει με καθοριστικό τρόπο με το σολιστικό και συνοδευτικό του χαρακτήρα την παραδοσιακή ορχήστρα.